54

12:48 نوشت: گاهی باید شجاعت این رو داشته باشی که همه چیز رو تمام کنی و حتی پل های پشت سرت هم خراب کنی.دیگه ادامه دادن به این زندگی برام توانایی پذیر نیست.دیگه با این شرایط نمیتونم بسازم.باید همه چیز رو تمام کنم برم جایی که حداقل کمی آرامش داشته باشم.سه سال و نیم که ازدواج کردم جز خون دل خوردن و استرس داشتن و نابود شدن فرصت هام،هیچی نصیبم نشد.فقط عصبی شدم و غصه خوردم و با آدم هایی رفت و آمد کردم که هیچ تناسبی باهاشون ندارم.

میخوام تنها زندگی کنم.ادامه دادن به این زندگی به زودی فقط تنفر رو تو دلم ایجاد میکنه و تمام آرزوهام از دستم میره.حداقل تنها باشم خودم روی پای خودم می ایستم.

چه فایده داره اینجا موندن و حرص خوردن و از زندگی عقب موندن؟ مگه من چند سال میخوام زندگی کنم؟!