51

امروز خیلی غمگین بودم.خیلی زیاد.حرف زدن با بابا هم منو بدتر کرد.گاهی فکر میکنم من اصلا براش مهم نیستم.هیچ براش مهم نیست که من خونه ندارم.اما مهم نیست.نباید اهمیت بدم.برام بهتره مدتی با هیچ کسی صحبت نکنم و سرم تو لاک خودم باشه.

حتی همسری هم نمیتونه منو به آرامش برسونه.فقط منم که باید به خودم کمک کنم.تو این دوره زمونه هیچ کس به فکر دل آدم نیست.هیچ کس.

پ.ن: تمام پاهام درد میکنه.خیلی زیاد.فکر میکنم عصبی باشه.